Jesienią 1961 roku w Puławach rozpoczęto budowę Zakładów Azotowych - największych w Europie zakładów produkujących nawozy sztuczne. Wraz z rozwojem "wielkiej chemii" zamieniła się struktura mieszkańców Puław. Do pracy w "Azotach" zgłaszali się ludzie niemal z całego kraju. Budowano, więc w dość szybkim tempie osiedla mieszkaniowe wraz z takimi obiektami towarzyszącymi jak: sklepy, pawilony usługowe, przychodnie, żłobki, przedszkola i szkoły. Jedną z nich była SZKOŁA PODSTAWOWA NR 5, która ostała oddana do użytku 1.09.1966 roku. Kierownikiem placówki została pani mgr Teresa Klimek. 

       Poważnym utrudnieniem w rozwijaniu rytmicznej pracy szkoły było umieszczenie w jej lokalu kilku oddziałów Szkoły Podstawowej nr 6, której budynku nie oddano do użytku w przewidywanym terminie. Normalizacja życia szkoły nastąpiła dopiero pod koniec roku kalendarzowego, z chwilą wyprowadzenia oddziałów SP nr 6 do własnego budynku.

        Dla upamiętnienia współpracy z wojskiem urządzaniu pracowni szkolnej zagospodarowaniu terenu postanowiono nadać Szkole Podstawowej nr 5 imię 25-lecia Ludowego Wojska Polskiego. Uroczystość nadania szkole imienia odbyła się 10. 10.1968 roku. W rok później, 22.11.1969 roku, szkoła otrzymała sztandar ufundowany przez Komitet Rodzicielski. W tym samym dniu została odsłonięta tablica upamiętniająca jej imię.

         Od początku istnienia szkoły kadra pedagogiczna była zainteresowana wprowadzaniem nowych metod nauczania. Szkoła Podstawowa nr 5 była jedną ze szkół eksperymentalnych w powiecie puławskim. Pod opieką naukową prof. K. Lecha i dr E. Fleminga nauczyciele klas IV-VIII prowadzili lekcje w nowatorski sposób, w klasach młodszych uczyli matematyki na kolorowych klockach i wprowadzili nowy podręcznik do języka polskiego. W roku szkolnym 1970/71 rozpoczęto pracę nad wdrażaniem nowego systemu wychowawczego. Nauczyciele zapoznali się z koncepcją wychowawczą prof. Z. Krzysztoszczek, H. Muszyńskiego i K. Lewina. Spośród wielu propozycji postanowiono rozpocząć pracę nad rozszerzoną oceną ze sprawowania i rozwijaniem samorządności uczniów. W roku szkolnym 1974/75, na zlecenie Ministerstwa Oświaty i Wychowania, Instytut Badań Pedagogicznych rozpoczął w Szkole Podstawowej nr 5 kolejny eksperyment pedagogiczny, którego przedmiotem były metody, formy i organizacja pracy z uczniem zdolnym w przyszłej szkole dziesięcioletniej. Kierownictwo zespołu badawczego objęła dr Danuta Nakoneczna, a opieką naukową, - prof. dr Wincenty Okoń. Nie sposób, w tym miesiącu nie wymienić, kilku nazwisk nauczycieli, którzy od początku istnienia szkoły prowadzili prace eksperymentalne: Irena Arend, Mieczysława Kutyna, Genowefa Trębas, Jadwiga Szymczyk-Pyczek, Maria Rogalska, Krystyna Mierzejewska, Danuta Brodzik, a później dołączyły: Anna Łubiarz, Janina Pytka, Józefa Sadurska, Halina Lemieszek, Irmina Polak, Stefania Prazmo, Łucja Zwierzchowska .Nowe metody nauczania realizowane przez nauczycieli Szkoły Podstawowej nr 5 budziły zainteresowanie w kręgach oświatowych w kraju i za granicą. W związku z tym szkołę odwiedziły liczne delegacje:

* 25.06.1969 r. w szkole przebywała delegacja oświatowa z NRD z ministrem oświaty na czele. Gościom towarzyszył wiceminister oświaty PRL;

* 20.11.1969 r. w szkole gościli: Członek Akademii Nauk ZSRR, żona ambasadora radzieckiego w PRL, attache ambasady radzieckiej;

* 30,.05.1970 r. odwiedził szkołę przedstawiciel Instytutu Pedagogii z Sofi;

* 22.05.1972 r. do szkoły przybył prof. Heliodor Muszyński

* 23.11.1976r. w szkole przebywał profesor Uniwersytetu z Hokkaido w Japonii, którego przede wszystkim

interesowało nauczanie przedmiotów humanistycznych.

Ponadto szkołę odwiedzały liczne delegacje nauczycieli ze szkół w całym kraju. Wszyscy goście byli pełni uznania dla twórczej i wytężonej pracy całego grona nauczycielskiego. W uznaniu dla tej pracy 9.10.1974r. przyznano szkole medal K.E.N. Podsumowania prac eksperymentalnych dokonało kolegium Inspektora Szklonego6.01.1977r., a 21.04 tegoż roku naukowcy z Instytutu Badań Pedagogicznych w Warszawie przeprowadzili w szkole wizytację tych prac oceniając je bardzo wysoko.

         Równolegle z realizacją eksperymentów naukowych kadra szkoły angażowała się w rozwijanie zainteresowań uczniów. Prężnie działały koła przedmiotowe, zespół teatralny, chór szkolny. Ten ostatni kilkakrotnie zdobywał I miejsce w wojewódzkich przeglądach zespołów muzycznych i wokalnych. Uczniowie Szkoły Podstawowej nr 5 odnosili sukcesy sportowe w grach zespołowych i lekkiej atletyce, a od 1971r. także w pływaniu. Wtedy to objęto nauką pływania dzieci klas pierwszych . Pływanie stało się wkrótce tak powszechne, że zyskało sobie popularność wśród uczniów. Nauczyciele wf: A.Chudziński i R.Kowalczyk zaczęli skupiać wokół siebie dzieci uzdolnione w tej dziedzinie. Doprowadziło to do utworzenia w roku szkolnym 1975/76 pierwszej klasy pływackiej, a w 1998r. klasy ogólnosportowej pod kierunkiem J.Witaszka.

           Inicjatorem wszystkich poczynań była, nie żyjąca już, pierwsza dyrektorka placówki Pani Teresa Klimek. Efektem tak prowadzonej szkoły były osiągnięcia uczniów w konkursach przedmiotowych, wysoki poziom dydaktyczny, sukcesy sportowe i uznanie w środowisku.

            Rok 1980 był dla Polaków rokiem pełnym burzliwych przemian. Powstał niezależny Związek Zawodowy "Solidarność". Grono Pedagogiczne szkoły włączyło się do ogólnospołecznych przemian. Krótko trwał ten okres. Przerwał go wybuch stanu wojennego w dniu 13.12 1981r

Od 1.02.1982r. funkcję dyrektora szkoły objął Pan Jan Falkowski.                     

  Od 1.09.1982r. Szkoła Podstawowa nr 5 uzyskała status placówki sportowej. Na profil sportowy szkoły składały się dwie dyscypliny : pływanie i piłka ręczna . Kadrę szkoleniową stanowili oprócz R.Kowalczyka i A.Chudzińskiego ; M.Daniel , H.Papiernik,W.Kowalski i J.Witaszek. Dnia 1.09.1984r. na wniosek dyrektora szkoły mgr Jana Falkowskiego doszło do utworzenia Liceum Sportowego , co utalentowanej młodzieży dało możliwość kontynuowania nauki w szkole średniej i równocześnie rozwijania uzdolnień sportowych.  W latach 1985-1988 Staraniem dyrektora Jana Falkowskiego szkoła została rozbudowana. Przybyły dwie sale lekcyjne, duża sala gimnastyczna i siłownia .W 1986r. Kurator Oświaty i Kultury w Lublinie powołał Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 2 w skład ,którego weszły: Szkoła Podstawowa nr 5 i III Liceum Ogólnokształcące z klasami o profilu sportowym. Okres ten zaznaczał się wieloma sukcesami sportowymi. Nie sposób wyliczyć ich w jednym krótkim opracowaniu. Uczniami tej szkoły są wielokrotni mistrzowie Polski w pływaniu, olimpijczycy: Anna Uryniuk i Krzysztof Cwalina, a także piłkarze ręczni, mistrzowie Polski juniorów z 1991r., występujący w Szkolnym Klubie pod nazwą SKS "Piątka".

W roku szkolnym 1991-1992 funkcję dyrektora szkoły ZSO nr 2 pełniła

Pani Teresa Ignaszewska

Od 1.09.1992r. do 31.01.2001 dyrektorem szkoły była
Pani Irena Siekierska,
kontynuatorka dobrych tradycji szkoły która dbała o jej jak najlepszy wizerunek w mieście W ostatnich latach budynek szkoły został wyremontowany. Pracownie zostały wzbogacone o sprzęt elektroniczny.  Powstała pracownia komputerowa wyposażona w nowoczesną sprzęt. Z dniem 1 września 1999r w ZSO nr 2, w wyniku reformy polskiego systemu edukacji, naukę rozpoczęto w 3-letnim Gimnazjum i 4-letnim Liceum (wg starego systemu). Uczniowie młodszych roczników zostali przeniesieni do Szkoły Podstawowej nr 6.

Od 01.02.2001 do 31.08.2007 roku funkcję dyrektora szkoły pełniła mgr Halina Osiecka.
Była ona inicjatorką wielu rozwiązań dydaktycznych, zwłaszcza na płaszczyźnie nauczania języków obcych. Powstały grupy między klasowe w liceum, w których również uczy się języków obcych na różnych poziomach zaawansowania. Odbywały się zajęcia z lektorami czyli rodowitymi mieszkańcami Anglii Irlandii, uczniowie mieli możliwość uczestniczyć w wyjazdowych obozach językowych, na których doskonalili komunikację w językach obcych (j. niemiecki, j. angielski).
Pani dyrektor należała do zwolenników interdyscyplinarnego, holistycznego ujęcia wiedzy. Pod jej kierownictwem odbywały się w ZSO Nr 2 liczne sesje naukowe, wykłady, panele informacyjne, warsztaty m.in. sesja naukowa „Człowiek jako tajemnica” przy współpracy katedry filozofii i socjologii UMCS, Dni kultury Polskiej, Angielskiej, Niemieckiej, Festiwal Nauki, Warsztaty medialne i inne przedsięwzięcia w którym młodzież gimnazjum i liceum miała okazję do konfrontacji zdobytej wiedzy w praktyce.
W roku szkolnym 2004/2005 ZSO otrzymał imię F. D. Kniaźnina. Uroczystość nadania imienia była połączona z I zjazdem absolwentów. Pani dyrektor dbała o wizerunek szkoły nie tylko w aspekcie dydaktyczno-wychowawczym. Nadzorowała bowiem liczne prace remontowo-budowlane. Ostatnim znaczącym przedsięwzięciem była przebudowa boiska szkolnego. ZSO Nr 2 im F. D. Kniaźnina może pochwalić się intensywną współpracą rodzicami, wieloma wewnątrzszkolnymi zasadami regulującymi i znacząco poprawiającymi dyscyplinę szkolną. Liczne inicjatywy, działania dydaktyczno-wychowawcze pod kierownictwem pani dyrektor. Właściwe funkcjonowanie placówki oświatowej.

Obecnie dyrektorem szkoły jest mgr Bożena Strzelecka.